تبلیغات
شیمی وكاربردها - پنی سیلین
 
شیمی وكاربردها
شیمی علم بهترزیستن
چهارشنبه 22 آذر 1391 :: نویسنده : هایده ذاکر حمیدی

پنی سیلین یكی ازاعجازهای طبیعت است. ماده ی نیرومندی كه به جان باكتری ها می افتد و خودش از نوعی قارچ به دست آمده است.پنی سیلین را آنتی بیوتیك هم می خوانند. یعنی ماده ای كه خود از موجود زنده به دست آمده و بر موجودات زنده دیگر یعنی باكتری ها اثر كشنده دارد.آنتی بیوتیك یك پدیده كاملا جدید نمی باشد. زیرا در 1877 بود كه لوئی پاستور به نقش آنتی بیوتیك پی برد. آن گاه چند ماده ای كه دارای این خاصیت بودند برای درمان بیماری های عفونی مورد استفاده قرار گرفتند.البته گاهی هم برای درمان چنین بیماری ها برخی از‌«قارچ ها» یا «كفك ها» را مصرف می كردند، و چه بسا كه قارچ مولد پنی سیلین نیز از سال ها پیش مورد استفاده بشر قرار گرفته بود، ولی كسی به خوبی از آن آگاهی نداشت.

الكساندر فلمینگ نخستین دانشمندی بود كه به سال 1928 برای نخستین بار به تشریح این ماده شگفت آمیز پرداخت و نامش را پنی سیلین نهاد.گرچه پنی سیلین به طور اتفاقی كشف گردید، ولی به زودی آن را به دست مطالعات جدی سپردند. كشف پنی سیلین از مطالعه ی كفك ها روی داد. یعنی دیدند كه برخی از كفك ها ماده ی بسیار نیرومندی كه همان پنی سیلین است تولید می كند. سپس متوجه شدند كه این ماده قادر است بعضی از انواع باكتری های بیماری زا را نابود كند، ولی بر روی برخی دیگر البته بی تاثیر بود.

موضوع جالب تری كه بعدا كشف گردید این بود كه گرچه پنی سیلین با میكروب ها وارد نبرد می شود ولی اثر زیان بخشی برای سلول های بدن انسان ندارد.این مطلب از آن رو بسیار مورد توجه قرار گرفت كه داروهای گندزدایی كه در آن روز ها متداول بود بر روی سلول های بدن انسان اثر بدتری داشت تا بر روی میكروب ها.

پنی سیلین كار خود را با روش «گزینشی» انجام می دهد. یعنی آن كه می گردد تا میكروب های خاصی را پیدا كند و فقط همان ها را فلج سازد. ولی بر روی میكروب های دیگر یا بی تاثیر است و یا اثر بسیار كمی دارد.

پنی سیلین این سه نقش را بازی می كند:

1- جلوگیری از رشد میكروب

2- كشتن میكروب ها

3- حل كردن لاشه ی میكروب های مرده در برخی موارد به طوری كه دیگر هیچ اثری از ان ها باقی نمی گذارد.

آلكساندر فلمینگ كاشف پنی سیلین در سال 1881 در «لاچفیلد» اسكاتلند زاده شد. وی از مدرسه ی پزشكی بیمارستان «سنت مری» لندن فارغ التحصیل شد و پس از پایان تحصیلات به تحقیق و بررسی در زمینه ایمنی شناسی و مصونیت ها پرداخت. سپس به عنوان پزشك نظامی در جنگ جهانی اول زخم های عفونی را مورد مطالعه قرار داد و متوجه شد كه اغلب مواد ضد عفونی كننده خیلی بیش از آنكه میكروب ها را از پای درآورند سلول های بدن را از بین می برند. به این ترتیب فلمینگ به ضرورت وجود ماده ای كه بتواند بدون آسیب زدن به سلول های سالم باكتری را از بین ببرد، پی برد.

پس از جنگ فلمینگ به بیمارستان سنت مری بازگشت و به كار تحقیق خود مشغول شد. در سال 1922 ماده ای را كشف كرد كه آن را «لیسوزیم» نامید. لیسوزیم، آنزیمی است كه در بدن انسان تولید می شود و در تركیبات مخاط و اشك وجود دارد، به سلول های بدن آسیب نمی رساند. این ماده اگرچه برخی از میكروب ها را از بین می برد ولی در برابر میكروب های خاصی كه به انسان آسیب می رساند بی اثر است. این كشف با وجود جالب بودن از اهمیت چندانی برخوردار نبود.
در سال 1928 فلمینگ كشف بزرگ خود را به انجام رساند. یكی از ظروف حاوی كشت باكتری «استافیلوكوك» در معرض هوا قرار گرفت كه در نتیجه برخی قسمت های آن از كپك پوشیده شده. فلمینگ متوجه شد در آن قسمت هایی كه در نتیجه برخی قسمت هایی كه كپك نفوذ كرده است باكتری به كلی از بین رفته اند. او به این نتیجه رسید ماده ای كه كپك تولید می كند پادزهر باكتری استافیلوكوك است. وی توانست نشان دهد كه ماده مزبور از رشد بسیاری از انواع باكتری مضر برای انسان جلوگیری می زند. این ماده كه فلمینگ آن را به خاطر عامل تولیدكننده آن (پنی سیلیوم نوتانیوم) پنی سیلین نامید. برای انسان و حیوان زیان آور نبود. حاصل كار فلمینگ در سال 1929 منتشر شد. ولی توجه چندانی را جلب نكرد. فلمینگ دریافته بود كه پنی سیلین استفاده های پزشكی بسیار مهمی می تواند داشته باشد. اما به هرحال او نتوانست تكنیكی را برای تصفیه و پالایش پنی سیلین ارائه كند و این داروی اعجاب انگیز تا ده سال بعد بدون استفاده باقی ماند.
سرانجام در اواخر دهه 1930 دو محقق انگلیسی «هوارد والتر فلوری» و «ارنست بوریس چاین» به مقاله فلمینگ برخوردند. آنها تجربه فلمینگ را تكرار كرده و ماده حاصله را روی حیوانات آزمایشگاهی تجربه كردند در سال 1941 پنی سیلین روی نمونه هایی از بیماران به كار بردهشد. این آزمایش ها نشان داد كه داری جدید به شكلی حیرت انگیز موثر و كارا می باشد.
با ترغیب دولت های آمریكا و انگلیس شركتهای داروسازی وارد فعالیت در این زمینه شده و سریعا روش هایی را برای تولید مقادیر زیاد پنی سیلین ابداع كردند. در آغاز پنی سیلین انحصارا برای استفاده مصدومان جنگی نگهداری می شد ولی تا سال 1944 برای معالجه غیرنظامی ها در انگلیس و آمریكا در دسترس همگان قرار گرفت. با پایان جنگ جهانی دوم در سال 1945 استفاده از پنی سیلین در سراسر جهان معمول شد.
كشف پنی سیلین انگیزه ای برای جستجو و تحقیق برای یافتن سایر آنتی بیوتیك ها شد و آن تحقیقات منجر به كشف بسیاری از «داروهای معجزه گر » دیگر گردید. با وجود این پنی سیلین همچنان به عنوان پر مصرف ترین آنتی بیوتیك باقی ماند.
یكی از دلایل ادامه تفوق پنی سیلین آن است كه این دارو علیه طیف وسیعی از موجودات ذره بینی آسیب رسان موثر است. از این دارو در درمان سفلیس،سوزاك، تب سرخ، دیفتری و همچنین برخی اشكال آرتریت، برنشیت، مننژیت، مسمومیت خون، استفاده می شود. یكی دیگر از امتیازات پنی سیلین استعمال بی ضرر مقادیر زیاد آن است. یك دز 50000واحدی پنی سیلین برای درمان برخی عفونت ها موثر است. اما تزریق یكصد میلیون واحد پنی سیلین در روز بدون هیچ گونه مخاطره وعوارض جنبی تجویز می شود. البته برخی افراد نسبت به پنی سیلین حساسیت داردند ولی این دارو برای بیشتر مردم سلامتی و توانایی را به ارمغان می آورد.
از آنجا كه پنی سیلین تاكنون جان میلیونها نفر را نجات داده و مطمئنا در آینده جان افراد بیشتری را نجات خواهد داد تنها معدود افرادی اهمیت كشف پنی سیلین را زیر سوال برده اند. البته جایگاه واقعی و دقیق فلمینگ در این فهرست بستگی به این امر دارد كه برای «فلوری» و چاین» چه اعتباری قائل شویم. من بر این باورم كه تمام اعتبار این كار از آن فلمینگ است كه كشف اصلی حاصل تحقیقات اوست. بدون او احتمالاباید سال های زیادی می گذشت تا پنی سیلین كشف شود. همین كه او نتایج كار خود را منتشر كرد دیگر از این كه زود تكنیك و روش لازم برای تولید و پالایش پنی سیلین نیز ابداع می شود.
فلمینگ از ازدواج سعادتمند خود صاحب یك فرزند شد. در سال 1945 جایزه نوبل در پزشكی به طور مشترك به او و فلوری و چاین داده شد. فلمینگ در سال 1955 درگذشت.

 

 

 





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
دوشنبه 16 مرداد 1396 01:20 ب.ظ
Aw, this was a very good post. Taking the time and actual effort to create a really good article… but what can I say… I hesitate a whole lot and don't manage to get anything done.
سه شنبه 29 فروردین 1396 04:25 ق.ظ
I don't know if it's just me or if perhaps everybody
else encountering issues with your site. It appears like some of the written text
in your content are running off the screen. Can someone
else please comment and let me know if this is happening to them as well?
This could be a problem with my browser because I've had this happen previously.
Many thanks
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :